Última semana de mayo. Después de estar en rehabilitación unas tres semanas apurando para llegar a la Eurocopa, al final fui convocado. Las noticias que me llegaban no eran muy alentadoras referente a las doradas, parecía que no era un buen año y algún malvado me daba recuerdos de parte de sargos sacados con alevosía y nocturnidad.
Llegué a la playa con estas premisas y después de preparar el cebo calé las dos cañas y a esperar. Empezó a anochecer y zas!! una de las cañas marca una pequeña picada, al cabo de un rato y en vista de que ya no se mueve, la empiezo a sacar y queda medio enrocada……empezamos mal. Cabía la posibilidad de que fuera una raya y estuviera clavando la boca en la arena para no salir y la dejé un rato a ver si soltaba.
Voy a ver la caña roja y para mi sorpresa ..hi ha peix!!! Después de un pequeño tira y afloja salió la primera de la temporada… casi no recordaba sus colores jejeje
Como era pronto vuelvo a cebar y a lanzar para ir de nuevo a por la caña que había dejado olvidada. Había soltado y después de cobrar vino el cebo todo mordido pero medio entero… así que tal cual, lo vuelvo a lanzar.
Pasó un rato y decidí dar por terminada la jornada…. Al ir para la roja que se había estrenado hacía nada, la encuentro destensada!!!… uyuyuy!!! Esto pinta que muy bien… cobre unos 20 metros sin notar nada y después ya pude notar los tirones típicos de dorada… suavemente la hice llegar hacia la arena y van dos!!!!!!!
Quedaba la del cebo mordido que volvía a marcar pescado de forma tímida!!!!…… para mi sorpresa salió la tercera dorada de la temporada.
Esta salida va dedicada al Toni Cirer que se está recuperando y tomando fuerzas para volver pronto a las playas a hacer de las suyas.
Un saludo.
Cagun dei! Quines tres bargantes! amem si faig honor e nes poble, i colcun dia en puc agafar una d’aquestes.. M’en basta una! jaja, haure de venir e que me donguis unes classes… jaja
Una abraçada!!
Pere, sa propera vegada indultaré els sards, ni els anomenaré a ses meves entrades i menys penjaré una foto d’ells. No ho tornaré a fer, però tu tampoc me freguis pels nassos aquest triple tan guapo. Vols anar a fer kayak o a grumejar i deixar ses platges pels guiris i pels oraders de tota sa vida? No et preocupis que en breu veuràs una entrada meva, ja que n’Edu i companyia ni ensumen sa web. jajaja
Salut bergant! Miquel
Enhorabona per aquesta pescada tan guapa! Quan el peix està actiu és un moment que no es canvía per a res en el món! Enhorabona i esperem veure més fotos !!!
Hola Javi, supongo ya de vuelta por el norte… un placer coincidir con las familias y Andrés por la pizzería. Esperamos noticias tuyas y respecto a Toni que sigue la página, no te preocupes que seguro que recupera el tiempo perdido y ya se entrena para estar a tope para la Vuelta a España jejeje!!.
Xisca, ara ens han deixat sa platja de Sóller a punt per agafar ses orades amb es salabre i tot!!! Segur que aviat tocaràs escata. Una aferrada.
Miquel, ara ja és massa tard!!! has despertat es monstre!!! .. jo si veig peix per sa pàgina ja m’alegra es dia i a tú no te poden deixat tot sol ni un moment bergantell. Esper aquesta sortida teva però pensa el que fas, que després no te vull sentir plorar jajaja!!! Salutacions.
Hola Adrián tens tota sa raó, aquests dies són molt especials, encara que jo amb una cada vegada ja n’estaria del tot satisfet.
Gràcies pes comentaris a tots.
Pere no puedo irme a la cama sin felicitarte por tan guapa pescata y sin que te lo tomes a mal te diré que el pescar doradas es cosa de niñas,perdón quise decir de niñ@s en que estaría yo pensando, jajaj. El ratito de la pizzeria fue un placer y como tengo fotos no dudes que por alguna lado aparecerán.
Si Miquel se anima y nos declara la guerra nosotros también sacaremos algo que otro misil doradero.
Toni espero y deseo que pronto te recuperes y no volvamos a ver por esas playas de Dios dando caña a las doradas. Tengo pendiente hacerte una llamada y charrar un rato contigo pero personalmente también llevo unas fechas complicadas.
Un abrazo
Pere,
Vegent els mesos d’estiu i començament de tardor que t’esperen, ja pots anar fent «croquetes» d’orada amb sa popa i, amb sos caps i espines, brou per fer sopeta; tot cap a dins sa conservadora. En venir sa nova inquilina, no sebràs qui és sa rotja: sa canya? s’arena de sa platja? ses orades?
Toni, fes bonda i recupera’t ben aviat, fa dues setmanes vaig dinar pel teu poble amb part de sa teva familia i me vàren dir que ja casi estaves de «pretemporada».
Salut!
Hola Andrés, menuda semana nos ha tocado a los dos después de vernos por la pizzería, ánimos y a intentar pasar página. Menos mal que al menos el domingo pasamos un buen rato con el Javi y la familia. La pesca como dices tú, al menos sirve para desconectar y si además coges algo pues mejor. Un saludo y más tarde te envio un correo.
Lalo, veig que encara te va sa marxa!!! … quin estiu que m’espera!!! … tenc pendent una trucada però es temps passa volant.
Xerram conseller.
Molt bone Pere,por lo que veo mis consejos no han caído en saco roto,aun que como buen caperrut te cueste aceptarlo,sigue asì campeòn.
Quiero aprovechar desde aquì para darte las gracias a ti y a todos los que de un modo u otro me han animado
y apoyado en el que ha sido el peor trago de mi vida.
espero que en unos meses de recuperaciòn poder volver
a mojarnos los pies por la playa,gracias de nuevo a todos.
Un saludo Toni y animos para acabar con la total recuperación,me alegra que estes asomado a esta ventana, que mas o menos calma el mono cuando no se puede salir.
Enhorabuena Pere, osea que ya es oficial lo de que la roja no hay dos sin tres,je,je.
Un abrazo para Toni, que seguro que cuando pise denuevo las playas le estarán esperando esas doradas que ahora se hacen las remolonas.